Alalu de verbannen koning van Niburu is aangekomen bij de aarde, de planeet die het beloofde goud zou bezitten. Vol twijfel zet hij de landing in op een voor hem onbekende planeet. De landing verloopt echter niet zonder problemen. Door de luchtweerstand ontstaat er veel frictie en bovendien gaat hij door de geluidsbarrière. Het ruimteschip blijkt hier niet tegen bestand en crasht. Als door een wonder overleeft Alalu de klap en hij stapt vol verwondering de nieuwe wereld in.

De tweede tablet van Heer Enki – Deel 2, door Zecharia Sitchin.

Alalu staarde naar de mooie aarde voor de eerste keer.
De atmosfeer dunner dan die van Niburu, waarin wolken wervelden.
Daar beneden was de aarde in drie regio’s verdeeld.
Sneeuwwit aan de top en de bodem, blauw en bruin ertussen.
Behendig spreidde Alalu de landingsvleugels van het ruimteschip om rond de aardbol te cirkelen.

In de middelste regio kon hij droog land en waterige oceanen onderscheiden.
Hij richtte de doordringende straal die de binnenste atmosfeer moest detecteren.
Ik heb het bereikt! riep hij vol extase.
Goud! heel veel goud gaf de straal aan.
Het was er beneden in de donkergetinte gebieden. Ook in het water was het.

Met een kloppend hart woog Alalu zijn beslissing af:
Zou hij op het droge land zijn ruimteschip neerlaten, het risico nemen op een crash en sterven?
Zou hij zijn koers zetten naar de wateren, met de kans op zinken in de vergetelheid?
Op welke manier zou hij overleven. Zou hij het gekoesterde goud ontdekken?
In de Adelaar’s stoel stuurde Alalu niet. Hij had zijn vertrouwen gesteld in het ruimteschip.

Volledig gevangen in de aantrekkingskracht van de aarde, versnelde het ruimtevoertuig.
De gespreide vleugels gingen gloeien; de aardse atmosfeer was als een oven.
Toen schokte het schip, een schokkende donder uitstralend.
Abrupt crashte het schip, plotseling helemaal stoppend.
Gevoelloos door het schudden, overdonderd door de crash, bleef Alalu roerloos.

Hij opende zijn ogen en wist dat hij nog onder de levende was.
Op de planeet van het goud was hij victorieus geland.
De ontsnapping van Niburu was het begin.
Met veel verstand was Alalu begiftigd, veel kennis had hij verkregen door studie.
Door zijn voorvader Anshargal was er veel kennis over de ruimte en de omlopen verkregen.

Door Enshar werd deze kennis sterk uitgebreid.
Hiervan leerde Alalu veel.
Hij sprak met de wijzen, consulteerde geleerden en bevelhebbers.
Aldus werd de kennis van het begin verkregen.
Aldus verkreeg Alalu zijn kennis.

Het goud in de asteroïdegordel was de bevestiging.
Het goud in de asteroïdegordel van goud in Tiamat’s bovenhelft was de indicatie.
Op de planeet van het goud landde Alalu victorieus, van hoog crashte zijn ruimteschip.
Met een straal scande hij de plaats, om zijn vermoedens te ontdekken.
Het ruimteschip daalde af op het droge land, aan de rand van de uitgebreide moerassen landde het.

Hij zette een adelaarshelm op en trok zijn vispak aan.
Hij opende het luik van het ruimteschip. In de luikopening stopte hij verwonderd.
Donkergekleurd was de grond, blauw-wit waren de luchten.
Er klonk geen enkel geluid, er was niemand die hem een welkom bood.
Alleen op een buitenaardse planeet stond hij daar, waarschijnlijk voor eeuwig verbannen van Niburu.