De broers Enki en Enlil zijn flink aan het werk geslagen op de aarde. Dat al aardig naar hun hand gezet wordt. Zo zien we dat Enlil een lanceerplatform maakt voor ruimteschepen. Deze wordt gemaakt van gigantische rotsblokken. Zulke platformen worden op meerdere plekken op de wereld aangetroffen.
Denk aan Baalbek in Libanon, Puma Punku in Bolivia en de Acropolis in Athene.

Daarna zien we dat er voor het eerst vrouwen van Niburu naar Aarde komen. En hoeveel is er veranderd in al die duizenden jaren? De dames komen voor de verpleging en hulp van al die mannen naar de Aarde.
In een tussenstop op Mars komen we nog even te weten dat er in die tijd al een AED hadden. De verpleegster Ninmah wekt met het ding Anzu weer tot leven.

Ook zien we een verklaring voor het gezicht op Mars maar … dat moet je zelf dan maar lezen.

Boek van Enki, 4e Tablet – Deel 5, door Zecharia Sitchin.

Geleerden en bevelhebbers perfectioneerden hun kennis over de planeten.
Aan de voertuigen en luchtschepen werd een nieuw soort raketschepen toegevoegd.
Helden werden voor de taak geselecteerd, voor de taken moest veel geleerd worden.
De plannen werden aan Enki en Enlil doorgestraald,
voortmaken met de voorbereidingen op Aarde werd hen verteld.

Op Aarde was er veel discussie over wat gebeurd was en over wat er moest gaan gebeuren.
Enki benoemde Alalgar tot opzichter over Eridu,
Hij zelf ging richting de Abzu.
Om daar te bepalen, waar het goud te winnen uit de Aarde’s ingewanden.

Hoeveel helden er nodig waren om de taken te klaren calculeerde hij,
Welke gereedschappen er nodig waren, bepaalde hij.
Een slimme Aardsplitter ontwierp hij,
die op Niburu geproduceerd moest worden.

Om daarmee in de Aarde een gat te maken,
het binnenste te bereiken via tunnels.
“Dat-Wat-Vermaalt” en “Dat-Wat-Perst”
ontwierp hij ook om op Niburu voor de Abzu geproduceerd te worden.

Om over andere zaken na te denken vroeg hij de geleerden op Niburu.
Voor de gezondheid en het welzijn van de helden maakte hij een lijst met benodigdheden.
De helden werden erg onrustig van de snelle omloop van de Aarde.
Duizeligheid werd veroorzaakt door de snelle dag-en-nachtcyclus.

De atmosfeer, alhoewel goed,
miste in sommige zaken en van andere zaken waren er teveel.
Over de eenzijdigheid van het eten klaagden de helden.
Enlil, de bevelhebber, was ziek geworden van de hitte van de zon op Aarde.
Voor verkoeling verlangde hij naar de schaduw.

Terwijl in de Abzu, Enki voorbereidingen trof
zat Enlil in zijn luchtschip om de omgeving van Edin te verkennen.
Van de bergen en rivieren maakte hij notities,
van de valleien en vlaktes nam hij de maten.

Waar moest de landingsplaats gevestigd worden,
een plaats voor de raketten zocht hij.
Enlil die ziek was van de zon, zocht voor een koele plaats in de schaduw.
De sneeuwbedekte bergen aan de noordkant van Edin vond hij wel prettig.

De grootste bomen die hij ooit zag groeiden daar in het cederbos.
Daar boven een bergvallei maakte hij de oppervlakte glad met een krachtstraal.
Grote stenen van de heuvelrug vervoerden de helden en sneden deze op maat.
Om het platform voor de ruimteschepen te maken werden de stenen gedragen en geplaatst.

Tevreden bekeek Enlil het gecreëerde werk.
Een onvoorstelbaar bouwwerk was het inderdaad,
een structuur voor altijd.
Hij wenste een woonplaats voor hemzelf op de kam van de berg.

Van de grote bomen in het cederbos werden lange staken gemaakt.
Hij gaf zelf de instructies voor het bouwen van zijn woning.
De woonplaats op de noorderkam noemde hij het.
Op Niburu, werd een nieuw ruimteschip voorbereid voor afvaart.

Nieuwe soorten raketten en ruimteschepen,
en de zaken die Enki had ontworpen werden getransporteerd.
Een nieuwe groep van vijftig van Niburu gingen mee.
Geselecteerde vrouwen waren onder hen.

Ninmah, de verheven vrouw, was hun bevelhebster.
In hulp en zorg waren zij opgeleid.
Ninmah, verheven vrouw, een dochter van Anu was zij.
Een halfzus, geen volle zus van Enki en Enlil was zij.

In hulp en zorg was zij zeer ervaren.
In behandeling van ziektes was zij zeer bedreven.
Aan de klachten op Aarde gaf zij veel aandacht.
Voor een genezing zorgde zij.

De koers van eerdere schepen, op de tabletten van bestemming vastgelegd,
volgde de piloot Nungal.
Onbeschadigd bereikte het de planeet Mars. het omcirkelde de planeet.
om langzaam af te dalen naar het oppervlak.

Een zwakke straling volgde de groep helden.
Ninmah was onder hen.
Naast de meeroever vonden zij Anzu.
Vanuit zijn helm werden signalen verstuurd.

Anzu zelf was bewegingsloos, machteloos lag hij daar dood.
Ninmah raakte zijn gezicht aan, naar zijn hart luisterde zij.
Vanuit haar buidel nam ze de pulsgever.
Direct op Anzu’s hart richtte zij de pulsen.

Uit haar buidel nam zij de straler.
De kristallen gaven een levendgevende straling op het lichaam.
Zestig keer richtte Ninmah de pulser, zestig keer richtte zij de straler.
Bij de zestigste keer opende Anzu zijn ogen,
zijn lippen bewegend.

Voorzichtig goot Ninmah het levenswater op zijn gezicht.
daarmee zijn lippen te bevochtigen.
Voorzichtig kwam hij omhoog.
Voorzichtig plaatste hij het eten des levens in zijn mond.

Naar Alalu vroegen zij hem. Van Alalu’s dood vertelde Anzu hen.
Hij leidde hen naar een grote rots, vanuit de vlakte naar de hemel oprijzend.
Daar vertelde hij hen wat er met hem gebeurd was.
Alalu begon kort na de landing te schreeuwen van de onbegrensde pijn.

Hij spuugde zijn eigen ingewanden uit.
In doodsangst staarde hij over de muur.
Dit vertelde Anzu aan hen.
Hij leidde hen naar een grote rots, als een berg oprijzend uit de vlakte.

In de grote rots vond ik een grot,
Daar heb ik Alalu’s lijk verborgen.
De toegang heb ik met stenen afgedekt.
Dit vertelde Anzu aan hen.

Zij volgden hem naar de rots,
De stenen werden verwijderd en zij gingen de grot binnen.
Binnen vonden zij de restanten van Alalu.
Hij die ooit koning was op Niburu was nu niet meer
dan een stapel botten in een grot.

Voor de eerste keer in de geschiedenis,
is er een koning niet op Niburu overleden.
En werd hij niet op Niburu begraven.
Dit zei Ninmah.

Laat hem in vrede voor de eeuwigheid rusten, zei zij.
Zij bedekten de ingang van de grot weer met stenen.
Het beeld van Alalu graveerden zij met laserstralen in de rotsberg.
Zij toonde hem met een adelaarshelm op.
Zijn gezicht maakten zij zichtbaar.

Laat zijn beeld voor altijd staren naar Niburu dat hij regeerde.
Naar de Aarde wiens goud hij ontdekte.
Zo verklaarde Ninmah, de verheven vrouw, in naam van haar vader Anu.
Ook voor u, Anzu, zal de koning Anu zijn belofte houden.

Twintig helden zullen hier met u blijven.
Om te beginnen met de bouw van het tussenstation.
Raketschepen van Aarde zullen hier hun gouderts afleveren.
Ruimteschepen zullen vanuit hier het goud naar Niburu transporteren.

Honderden helden zullen Mars als hun woonplaats hebben.
U, Anzu, zal hun leider zijn.
Aldus zei de grote dame, in naam van haar vader, tot Anzu.
Mijn leven heb ik aan u te danken, Grote dame!
sprak Anzu.

Mijn dankbaarheid naar Anu, zal geen beperkingen hebben.
Vanaf de planeet Mars vertrok het ruimteschip.
Om de reis naar Aarde voort te zetten.

Dit artikel hoort bij de serie Sumerische kleitabletten (4e tablet, deel 5). Lees ook het vorige deel: Alalu wordt verbannen naar Mars.