In het “Huis des Levens” wordt er volop geëxperimenteerd met het mengen van DNA. De Annunaki willen tenslotte een goede primitieve werker creëren. Een wezen dat voor hen het zware werk kan uitvoeren. Uit het verhaal blijkt dat de Annunaki veel verstand hadden van de essentie van het leven. Om precies te zijn hoe het DNA van levende wezens werkt. Alleen de juiste verhouding vinden blijkt echter een heel lastig probleem te zijn. Zoals we nu weten is dit uiteindelijk gelukt. Anders zou je dit nu niet hebben kunnen lezen. Je bent namelijk het resultaat van dit geëxperimenteer. Ik kan het ook nu niet vaak genoeg zeggen: realiseer dat wat je in dit artikel leest is genoteerd zo’n 7000 jaar geleden!!! En dat er toen dus al bekend was hoe het leven in elkaar zit en hoe het te manipuleren is.
Boek van Enki, 6e Tablet – Deel 2, door Zecharia Sitchin.
Er was teleurstelling, geen opstand.
De Annunaki keerden terug aan de zware arbeid.
In het huis des Levens, legde Enki aan Ninmah
uit hoe het wezen gecreëerd moest worden.
Naar een plek onder de bomen wees hij Ninmah,
een plek waar de kooien waren.
In de kooien waren vreemde wezens,
die nog nooit iemand in het wild had gezien.
De voorkant van een dier hadden zij,
een achterkant van een ander dier hadden zij.
Wezens van twee soorten, maar in hun essentie
gecombineerd, liet Enki aan Ninmah zien.
Naar het huis des Levens keerden zij terug,
naar een schone plek waar alles glom, leidde ze haar.
In de schone plek, legde Ningishzidda aan Ninmah
de geheimen van de levensessentie uit.
Hoe de essentie van twee soorten gecombineerd kan worden,
liet hij haar zien.
De wezens in de kooien onder de bomen zijn te vreemd,
monsterlijk zijn ze, sprak Ninmah.
Inderdaad, reageerde Enki.
Om perfectie te bereiken hebben we jou nodig!
Hoe de essenties te combineren, hoeveel van dit
hoeveel van dat moeten we samenvoegen.
In welke schoot moet de conceptie beginnen.
Uit welke schoot zal de geboorte plaatsvinden.
Hiervoor hebben we hulp en geneeskundige hulp nodig.
Kennis van het moederschap, en zelf moeder zijn,
dat is wat vereist is.
Een glimlach verscheen op Ninmah’s gezicht.
De twee dochters die zij met Enki kreeg herinnerde ze zich goed.
Met Ningishzidda doorzocht ze de geheime formules
die op de ME’s verborgen stonden.
Hoe dit en dat gedaan moest worden vroeg zij hem.
De wezens in de boomkooien onderzocht zij.
de tweebenige wezens aanschouwde ze.
Door een mannelijke inseminatie in een vrouw
werden de essenties overgedragen.
De twee verstrengelde strengen splitsen en combineren
tot een nageslacht ontstaat.
Laat een mannelijke Annunaki een tweebenige bezwangeren.
Laat het nageslacht geboren worden.
Aldus zei Ninmah.
Dat hebben we geprobeerd, met een mislukking als resultaat.
reageerde Enki op haar.
Er was geen bevruchting, er was geen geboorte.
Nu dit is het verslag van hoe de primitieve werker werd gecreëerd.
Hoe Enki en Ninmah met de assistentie van Ningishzidda,
het wezen vormde.
Een andere manier om de essentie, het DNA,
te mixen moet gevonden worden, sprak Ninmah.
Hoe de twee strengen van het DNA gecombineerd moeten
worden met die van een andere moet gevonden worden.
Het deel wat van de Aarde is, moet niet beschadigd worden.
Om onze essentie te ontvangen moet het geleidelijk opgebouwd worden.
Van de ME-formules van Niburu’s DNA kon het alleen bit voor bit geprobeerd worden.
In een kristallen vat bereidde Ninmah een mengsel voor.
Het vrouwelijke ei van de tweebenige plaatste zij heel voorzichtig daarin.
Met een instrument dat Annunaki zaad bevatte, bevruchtte zij het eitje.
Het eitje plaatste zij weer terug in de schoot van de tweebenige vrouw.
Deze keer was er inderdaad een bevruchting, een geboorte zat er aan te komen.
De uitgerekende tijd voor de zwangerschap, wachtten de leiders.
Met nieuwsgierigheid vroegen zij naar de resultaten.
De uitgerekende tijd was bereikt, er was geen geboorte.
In vertwijfeling maakte Ninmah een incisie.
Dat wat bevrucht was nam zij eruit met een tang.
Het was een levend wezen! riep Enki vol vreugde.
We hebben het bereikt!!
Riep Ningishzidda met blijdschap uit.
In haar handen hield Ninmah een nieuwgeborene.
Ze was echter niet vervuld van blijdschap.
De nieuwgeborene was volledig bedekt met weelderig haar.
Zijn voorarmen waren als die van de Aardse wezens.
Zijn achterbenen waren meer als die van de Annunaki.
Ze lieten de tweebenige vrouw de baby verzorgen.
Zuigend aan haar melk.
Snel groeide de baby, wat op Niburu een dag was,
was een maand in de Abzu.
Het Aardse kind groeide groter,
in het beeld van de Annunaki was het niet.
Zijn handen waren niet geschikt om gereedschap te hanteren.
Zijn spraak bestond alleen uit een gromgeluid.
We moeten het nog een keer proberen zei Ninmah.
Het mengsel heeft aanpassingen nodig.
Laat de ME (computer) het onderzoeken.
Met dit of dat laat het de ME proberen.
Met de assistentie van Enki en Ningishzidda
herhaalden ze de procedures.
Ninmah bestudeerde het DNA-materiaal uitvoerig in de computer.
Een bit nam ze van het ene, en een ander bit nam ze van het andere.
Toen insemineerde ze het eitje van de Aardse vrouw in de kristallen bol.
Er was een bevruchting, op de uitgerekende tijd was de geboorte.
Deze was meer in gelijkenis met de Annunaki.
Ze lieten de moeder het kind voeden,
ze lieten de nieuwgeborene opgroeien tot een kind.
Aantrekkelijk was zijn uiterlijk.
Zijn handen waren gemaakt om gereedschappen te hanteren.
Zijn zintuigen werden getest.
Deze waren echter ontoereikend.
Het Aardse kind kon niet horen, en zijn zicht was slecht.
Telkens opnieuw veranderde Ninmah de samenstelling.
Van de computerformules nam ze stukje bij beetje.
Een wezen had een verlamde voet, een ander had druppelend zaad.
Een had bibberende handen, een niet functionerende lever had een ander.
Een had armen die de mond niet konden bereiken,
een ander had longen die niet functioneerden.
Enki was teleurgesteld door de resultaten.
Het maken van een primitieve werker is niet gelukt!!
sprak hij tot Ninmah.
Wat goed is en wat niet goed is in dit wezen ben ik aan het ontdekken,
reageerde zij op Enki.
Mijn hart zegt mij dat ik door moet gaan om succes te behalen.
Nogmaals bereidde zij een mengsel, en nogmaals was de baby onvolledig.
Misschien zit het falen niet in het mengsel, sprak Enki tot haar.
Wellicht zit de belemmering niet in het vrouwelijke ei en ook niet in het DNA.
Waarvan de Aarde zelf is gemaakt, misschien mist dat daaraan.
Gebruik geen vaten van Niburu’s kristal, maar van Aardse klei.
Aldus zei Enki, in het bezit van grote wijsheid, tot Ninmah.
Misschien moeten we een Aards mengsel, van goud en koper, gebruiken.
Zo was het Enki, hij die dingen weet,
die het idee aan Ninmah gaf om klei uit de Abzu te gebruiken.
In het huis des levens maakte Ninmah een schaal.
Ze maakte het van klei uit de Abzu.
Als een zuiverend bad gaf ze het vat vorm.
om daarin het mengsel te maken.
Voorzichtig plaatste ze het ei van de aardse vrouw,
de tweebenige, in de kleischaal.
Het DNA uit het Annunaki bloed genomen, plaatste zij in de schaal.
Door de computerformules werd het DNA gestuurd.
stukje voor stukje, gecorrigeerd, werd het in de schaal toegevoegd.
Toen werd het aldus bevruchte eitje teruggeplaatst in de schoot van de aardse vrouw.
Er is een zwangerschap, kondigde Ninmah met blijdschap aan.
Dit artikel hoort bij de serie Sumerische kleitabletten (6e tablet, deel 2). Lees ook het vorige deel: De Annunaki gaan een Adam ontwerpen.
📚 Lees verder
Wil je hier zelf meer over lezen? Deze boeken uit mijn eigen boekenkast raad ik je aan:
- Genesis Revisited – Zecharia Sitchin · Bekijk op bol
- The Stairway to Heaven – Zecharia Sitchin · Bekijk op bol
- Waren de goden kosmonauten? – Erich von Däniken · Bekijk op bol
- Babylon Rising: And the First Shall Be Last – Rob Skiba · Bekijk op bol
Meer boeken vind je op Mijn leestips. Koop je via een link, dan krijg ik een klein beetje commissie. Jij betaalt niets extra.


Geef een reactie