De Ware Wereld

9/11 deel 4: Torens die tot stof vergingen

Om 9:59 uur stortte de zuidtoren in. Een half uur later, om 10:28 uur, volgde de noordtoren. Twee gebouwen van ruim vierhonderd meter hoog, elk met 110 verdiepingen, waren in een paar seconden verdwenen. Wat er overbleef was vooral een enorme wolk van grijs stof die heel Manhattan bedekte. Juist dat stof is voor mij een van de grootste raadsels van 9/11.

Explosies vlak voor het instorten

Laat ik beginnen bij de mensen die er middenin stonden: de brandweerlieden van New York. Na de aanslagen werden honderden van hen geïnterviewd over wat ze die dag hadden meegemaakt. Die verslagen werden lang geheimgehouden. Pas in 2005, na een rechtszaak van de krant The New York Times, moest de stad ze vrijgeven.

Wie die verslagen leest, schrikt. Tientallen brandweerlieden vertellen dat ze vlak voor en tijdens het instorten duidelijk explosies hoorden. Sommigen beschrijven een reeks knallen die verdieping na verdieping naar beneden ging, alsof iemand een gebouw aan het slopen was. Anderen zagen lichtflitsen rond de toren, vlak voordat die naar beneden kwam. Dit zijn geen complotdenkers achter een computer, maar ervaren brandweermensen die weten hoe een brand klinkt en hoe een explosie klinkt.

Ook William Rodriguez, die al jaren als conciërge in de noordtoren werkte, vertelde dat hij in de kelder een zware explosie voelde. Volgens hem gebeurde dat net vóórdat het vliegtuig bovenin insloeg. Hij hielp die dag veel mensen naar buiten en werd daarvoor later als held geëerd. Maar zijn verhaal over die explosie kwam in het officiële rapport niet terug.

Bijna net zo snel als een vallende steen

De 9/11-commissie schreef zelf dat de zuidtoren in ongeveer tien seconden naar beneden kwam. Een steen die je van het dak van zo’n toren laat vallen, doet er door de lucht ongeveer negen seconden over om de grond te raken. Het scheelt dus maar weinig.

Dat vind ik heel vreemd. Het bovenste deel van de toren moest bij het vallen door tientallen verdiepingen heen die nog helemaal heel waren. Al dat staal en beton daaronder had het moeten afremmen, zoals je ook afremt als je door een stapel kartonnen dozen valt. Maar de torens kwamen naar beneden alsof er bijna niets onder zat dat tegenhield.

Waar bleef het gebouw?

Als een gebouw van 110 verdiepingen instort, verwacht je een gigantische berg puin. Maar de stapel die van de torens overbleef, was maar een paar verdiepingen hoog. Het meeste beton was veranderd in fijn poeder. Van de duizenden bureaus, computers, archiefkasten en telefoons in de kantoren werd bijna niets herkenbaars teruggevonden.

Het meest schrijnend vind ik dit: van zo’n elfhonderd slachtoffers is tot op de dag van vandaag geen enkel stukje gevonden dat herkend kon worden. Jaren later werden er nog honderden kleine stukjes bot gevonden op het dak van een gebouw vlak ernaast. Hoe kan een instorting mensen zo volledig laten verdwijnen?

Staal dat zijwaarts vloog

Op de beelden zie je dat er tijdens het instorten zware stalen delen van de gevel met grote kracht opzij worden geslingerd. Sommige van die stalen balken, van vele tonnen per stuk, belandden honderd meter of meer verderop en boorden zich in de gevels van andere gebouwen. Bij een gebouw dat gewoon door zijn eigen gewicht naar beneden zakt, zou je verwachten dat het puin vooral recht naar beneden valt. Waar kwam die kracht vandaan die staal opzij kon blazen?

Gesmolten metaal en vuur dat maar niet doofde

Brandweermensen en bergingswerkers die in de weken daarna op Ground Zero werkten, vertelden over gesmolten metaal diep in de puinhopen. De branden onder het puin bleven maar doorgaan. Pas op 19 december 2001, na ruim drie maanden, werd gemeld dat het vuur eindelijk uit was. Gewone kantoorbranden met papier en meubels worden niet zo heet dat staal smelt, en ze branden ook niet maandenlang door onder een berg puin.

Het bewijs werd zo snel mogelijk weggehaald

En dan iets wat ik misschien wel het meest frappante van dit hele verhaal vind. Bij elke gewone vliegramp of grote brand wordt de plek afgezet en wordt elk stukje puin zorgvuldig onderzocht. Zo werkt het nu eenmaal: het puin is het bewijs. Maar bij 9/11, de grootste misdaad in de Amerikaanse geschiedenis, gebeurde precies het omgekeerde.

Er werd direct begonnen met het ruimen van het puin. Het staal van de torens werd in hoog tempo afgevoerd naar schrootbedrijven, en een groot deel ervan werd per schip naar onder meer China verscheept om daar te worden omgesmolten. Ver uit het zicht, en daarmee was elke kans op verder onderzoek voorgoed weg. De onderzoekers die moesten uitzoeken waarom de torens instortten, hielden uiteindelijk maar een klein deel van het staal over om te bekijken.

Dat viel niet alleen mij op. Al in januari 2002 schreef de hoofdredacteur van het Amerikaanse vakblad voor brandweermensen, Fire Engineering, een fel stuk waarin hij eiste dat het vernietigen van het staal zou stoppen. Volgens hem werd het belangrijkste bewijs gewoon verkocht en weggegooid. Er werd niet naar hem geluisterd. Waarom zou je zo’n haast hebben om het bewijs op te ruimen, als je niets te verbergen hebt?

Wat zat er in het stof?

In 2009 publiceerde een groep onderzoekers, onder wie de Deense scheikundige Niels Harrit, een artikel over stof van Ground Zero. Ze zeiden daarin kleine rood-grijze schilfers te hebben gevonden die volgens hen resten waren van thermiet. Dat is een stof die zo heet brandt dat hij staal kan doorsnijden, en die bijvoorbeeld bij sloop wordt gebruikt. Als dat klopt, dan heeft dat stof ons eigenlijk al die tijd verteld wat er gebeurd is. En omdat het staal zelf al verdwenen was, is dat stof misschien wel het enige bewijs dat nog over is.

Er zijn ook mensen die nog verder gaan en denken dat er een heel ander soort wapen is gebruikt, omdat zoveel materiaal letterlijk in stof opging. Ik laat dat open. Maar dat de torens niet zomaar door een brand zijn ingestort, daar ben ik wel van overtuigd.

Het stof dat “veilig” was

Nog iets wat mij dwarszit. Een week na de aanslagen zei het hoofd van de Amerikaanse milieudienst dat de lucht in New York veilig was om in te ademen. Duizenden hulpverleners en bewoners gingen daar op af. Inmiddels zijn er duizenden van hen ziek geworden, en zijn er zelfs meer mensen overleden aan ziektes door dat stof dan er die dag zelf omkwamen bij de brandweer. Ook hier werd het publiek dus niet de waarheid verteld.

Wat ik ervan denk

Brandweerlieden die explosies hoorden, een instorting die bijna zo snel ging als een vrije val, beton dat tot poeder werd, staal dat zijwaarts wegvloog, gesmolten metaal en vuur dat maandenlang bleef branden. En daarna een opruimactie waarbij het bewijs zo snel mogelijk naar de andere kant van de wereld werd verscheept. Voor 9/11 was er nog nooit een stalen wolkenkrabber door brand helemaal ingestort, en die dag gebeurde het opeens drie keer. Voor mij lijkt dit veel meer op een gecontroleerde sloop dan op een gebouw dat bezweek onder een brand. Daar schreef ik eerder al eens over in European Scientific Journal concludeert 9/11 was een gecontroleerde sloop.

Wat zegt de officiële lezing?

Volgens het Amerikaanse instituut NIST sloeg de klap van de vliegtuigen de brandwerende laag van het staal af. Door de branden werd het staal zo zwak dat de vloeren gingen doorzakken en de kolommen naar binnen trokken. Toen het bovenste deel eenmaal begon te vallen, was het zo zwaar dat niets het nog kon tegenhouden. Het stof kwam volgens hen van beton en gipsplaten die door die enorme kracht werden verpulverd. De knallen die de brandweerlieden hoorden, worden verklaard als instortende vloeren, ontploffende elektriciteitskasten en andere dingen die in een brandend gebouw kapotgaan. Het snelle opruimen werd verklaard doordat er eerst naar overlevenden en slachtoffers moest worden gezocht en de stad weer verder moest. Het onderzoek naar thermiet wordt door de meeste wetenschappers niet geaccepteerd. Ik vind dat het officiële onderzoek vooral uitlegt hoe de instorting begon, en veel minder hoe die zo snel en zo volledig kon gaan.

Volgende week kijk ik naar iets wat al jaren vóór 9/11 begon: de vreemde “verbouwingen” in de torens.


⬅️ Vorig deel: Deel 3: Aluminium door staal
👉 Bekijk alle delen van de serie 9/11: Veel vragen, weinig antwoorden

📚 Lees verder

Wil je hier zelf meer over lezen? Dit boek uit mijn eigen boekenkast raad ik je aan:

Meer boeken vind je op Mijn leestips. Koop je via een link, dan krijg ik een klein beetje commissie. Jij betaalt niets extra.

Advertenties

Deel dit artikel:

☕ Steun De Ware Wereld

Ik schrijf alles op deze site zelf, in mijn vrije tijd en zonder grote sponsors achter me. Vind je mijn artikelen de moeite waard? Dan kun je me helpen met een kleine bijdrage. Elk bedrag helpt om de site draaiende te houden en nieuwe series te maken.

Je kiest zelf het bedrag. Dank je wel!

💬 Praat mee op Telegram

Wat denk jij hiervan? Op Telegram deel ik nieuwe artikelen als eerste en praten we verder over deze onderwerpen. Zonder algoritme dat bepaalt wat je ziet.

Geef een reactie

Ontdek meer van De Ware Wereld

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder