Dit is het derde deel in de serie van aanwijzingen en bewijzen voor de vlakke aarde (flat earth) en waarom dit voor ons verborgen gehouden wordt.

Dit artikel gaat specifiek over de USGS (Amerikaanse organisatie van kaartmakers), in de 19e eeuw opgericht om het immer uitbreidende gebied van Amerika in kaart te brengen en later de hele wereld. Op het ogenblik werken er 9000 mensen bij deze organisatie met een budget van een miljard dollars per jaar.

De organisatie houdt zich verder bezig met verschillende takken van wetenschap zoals biologie, geologie, hydrologie en nog andere sectoren.

Hun motto sinds jaren is: “Wetenschap voor een veranderende wereld”. Waarom dit zo is, zal in dit artikel wel heel duidelijk worden. Je vraagt je misschien af wat zo’n grote logge organisatie nu met de vlakke aarde te maken heeft. De USGS is van origine dus een geologische organisatie die kaarten maakt. Maar zoals je misschien weet, zijn er meerdere kaarten van onze wereld in omloop. Als de Aarde een bol is, is dit heel lastig in een tweedimensionaal plaatje weer te geven zonder de boel te laten vertekenen.

Veel kaarten zijn gemaakt om het beeld zo duidelijk mogelijk te maken, en door verschillende organisaties voorgesteld en opgesteld. Deze kaarten hebben allemaal hun eigen naam en dateren uit verschillende periodes. Een van de kaarten die de laatste tijd veel discussie oproept is de Mercatorkaart, de kaart die we allemaal kennen van school: de grote wereldkaart in het klaslokaal.

De verhoudingen van de continenten zijn echter helemaal niet in verhouding met de werkelijkheid. De grootte van de westerse landen, de eerste wereld, is bewust groter weergegeven dan de derdewereldlanden. Hierdoor ontstaat een verkeerd beeld van de verhoudingen en worden de westerse landen een groter belang toebedacht. Uiteraard werkt dit onderbewust en subjectief.

De kaart die de verhoudingen qua landoppervlakte het beste weergeeft is de Gall-Peters-projectie, zoals hieronder weergegeven.

Als je echter nog verder zoekt, kom je op een gegeven moment ook een kaart tegen met een projectie gezien vanaf de noordpool. Opmerkelijk daarbij is wel dat Antarctica op deze kaart als een ring van ijs rondom de wereld wordt weergegeven.

Deze kaart wordt de Azimuthal equidistant projection genoemd. Het interessante aan deze kaart is dat op Wikipedia een omschrijving staat waarin wordt beschreven dat dit de kaart is die de USGS gebruikt om op juiste schaal bijvoorbeeld vliegbewegingen weer te geven.

Een ander zeer opmerkelijk feit is dat dit de kaart is die ook door de VN gebruikt wordt in haar logo.

Als je dan verder kijkt, blijkt dat de Flat Earth Society ook deze kaart ziet als de ware kaart van de vlakke wereld. Maar de kaart zoals hierboven weergegeven bestaat al heel lang, al zo’n duizend jaar. Het is dus een kaart met een heel lange geschiedenis.

De kaart werd opgesteld door ene meneer Al-Biruni, een wetenschapper die leefde rond het jaar 1000 n.Chr.

Hij was wetenschapper op vele gebieden en berekende destijds al de straal van de wereld, die zoals later bleek erg nauwkeurig was. Ik had nog nooit van de man gehoord, maar hij schijnt toch wel erg belangrijk te zijn. Zelfs NASA heeft een krater op de maan naar deze man vernoemd.

Toch vraag je je dan af: waarom gebruikt de USGS een kaart die door een Perzische wetenschapper, 1000 jaar geleden, is gemaakt? Waarom? Omdat deze klopt en correct is, daarom!

Als we dan samenvatten, zijn er dus drie kaarten die er hetzelfde uitzien: de USGS Azimuthal equidistant projection kaart, de kaart op het VN-logo en de kaart van de Flat Earth Society. Twee worden er erkend en eentje niet: die van de vlakke wereld. Daarentegen wordt deze kaart belachelijk gemaakt en als een ouderwets denkbeeld afgedaan.

Hiermee zijn we bij een dilemma aangekomen voor de officiële instanties: zij gebruiken immers wel deze kaarten, maar kunnen er op een of andere manier niet voor uitkomen. Het kan zijn dat zij weten dat de aarde vlak is, maar dit niet toe kunnen of willen geven en daarom vol blijven houden dat de wereld een globe is. We gebruiken dezelfde kaart als de flat-earthaanhangers, maar die van ons is slechts een plaatje.

En een ieder die dus afwijkt van het standpunt van de officiële instanties moet dan wel gek zijn of niet goed bij zijn hoofd.

Maar gelijkertijd vraag je je dan af hoe lang de USGS deze kaart al als officiële referentie gebruikt? De VN gebruikt de kaart in ieder geval al sinds 1954 in haar logo. Op zich ook vreemd, want op de VN-vlag staan alle continenten en daarmee landen, behalve Antarctica. Dit is dus schijnbaar geen deel van de wereld. Of mag geen deel vormen van de wereld, zoals al aangegeven in mijn vorige artikel over admiraal R.E. Byrd.

Maar deze gaten of afwijkingen zijn de zaken die in deze artikelen belangrijk zijn: waarom gebruikt een vooraanstaande organisatie zoals de VN een kaart die volgens diezelfde gevestigde orde achterhaald en gedateerd is? Maar ook de kaartmakers van de wereld, de USGS, gebruiken de kaart zelfs als officiële referentie, maar stellen de kaart van de flat-earthaanhangers gelijk aan een verkeerde voorstelling van zaken. Terwijl deze kaarten er precies hetzelfde uitzien.

Wat ik dus denk, is dat de officiële instanties in de jaren 50 te weten zijn gekomen dat de wereld vlak is en begrensd wordt door een ijswal die we Antarctica noemen. Dit zou een ongekende impact hebben op de mensheid en het doel van het leven in het algemeen. Het risico van het bekendmaken werd ingeschat als veel te gevaarlijk voor de gevestigde orde en zou te allen tijde geheim moeten blijven.

Dit is slechts een van de vele aanwijzingen dat er iets bijzonders aan de hand is met onze wereld. En uiteindelijk zal één aanwijzing op zich niets te betekenen hebben, maar het is de optelsom van kleine en grote aanwijzingen die samen een grote puzzel compleet maakt.

Maar zoals ik vaker zeg: laat je niet door mij overtuigen, maar ga zelf op onderzoek uit. Overtuig jezelf en trek dan pas conclusies.

Verder met deel 4 – Shell Beach

Dit artikel is met toestemming gebaseerd op de videoserie van Mark Sargent – Flat Earth Clues