Op deze site schrijf ik over twee onderwerpen die op het eerste gezicht weinig met elkaar te maken hebben. Aan de ene kant de vlakke aarde. Aan de andere kant het idee dat onze wereld een virtuele wereld is, een simulatie. Maar hoe langer ik erover nadenk, hoe meer ik zie dat het eigenlijk één en hetzelfde verhaal is.

Elk spel heeft een speelveld

Denk eens aan een spel als De Sims. Je huisjes, je poppetjes, je bomen, alles staat op een ondergrond. Een plat speelveld. Niemand die zo’n spel maakt, begint met een draaiende bol die door de ruimte vliegt. Waarom zou je? Een vlak speelveld is simpel, overzichtelijk en het werkt.

Als onze wereld ook een simulatie is, dan is het eigenlijk heel logisch dat wij ook op zo’n speelveld leven. Een plateau. En dat plateau is dan zo groot als het programma toelaat.

Pas gemaakt als je gaat kijken

In het spel Minecraft is de wereld bijna eindeloos groot. Maar hij wordt pas gemaakt op het moment dat je ernaartoe loopt. Wat niemand ziet, hoeft de computer ook niet uit te rekenen. Dat scheelt enorm veel rekenkracht.

En dat doet me denken aan de kwantumtheorie. Daarin zijn de kleinste deeltjes pas “vast” op het moment dat iemand ernaar kijkt. Daarvoor zijn ze een soort wolk van mogelijkheden. Voor mij is dat precies hetzelfde trucje: alleen uitrekenen wat de speler ziet.

Decor en randen

In games heb je ook iets dat ze een skybox noemen. Dat is een soort scherm om de speelwereld heen, met daarop de lucht, de zon en de sterren. Het lijkt eindeloze ruimte, maar het is decor. Voor mij lijkt dat heel erg op de koepel boven ons. En de ijsmuur rondom? Die zou de rand van de map kunnen zijn, de plek waar je als speler niet verder mag.

Een eerlijke kanttekening

Iemand zal zeggen: een simulatie kan net zo goed een bol nabootsen. Dat is waar, een computer kan alles laten zien. Maar ik kijk naar wat het meest logisch is als je zo’n wereld bouwt. En dan kom ik steeds weer uit bij een speelveld.

Volgende week ga ik een stap verder. Want ik denk niet dat het plateau een losse plaat is. Ik denk dat het het middelste stuk is van iets veel groters: een dubbele torus.

---

Dit is deel 1 van de serie Zo boven, zo beneden.