Na jaren ploeteren, door water te filteren op goud, komen de bewoners van Niburu tot de conclusie dat het allemaal veel te weinig goud oplevert. Ea ontdekt dat er diep in de grond van Afrika wel veel goud zit en geeft dit door aan zijn koning Anu. Daar besluiten ze Enlil, de halfbroer van Ea er op af te sturen. Hij heeft vanaf nu het commando en gaat naar de aarde om het goud uit de grond te halen.

De vierde tablet van heer Enki, Deel 1, door Zecharia Sitchin.

Aan Niburu werd het bericht van vertrek gestraald.
Er werd veel verwacht op Niburu.
Met vertrouwen bestuurde Abgal het ruimteschip.
Om Kingu, de maan, maakte hij een omloop.

Om met de zwaartekracht snelheid te winnen.
Een duizend Leagues*, tien duizend Leagues*
naar Mars reisde hij.

Om door zijn aantrekkingskracht snelheid te winnen
richting Niburu.
Achter Mars zwermde de asteroïdegordel.
Behendig liet Abgal de kristallen van Ea opgloeien,
om de geopende paden te lokaliseren.

Het lot was hem goed gezind!
Achter de gordel, ontving het ruimteschip stralen van Niburu.
Huiswaarts, huiswaarts was de richting.
Vooruit, in de duisternis, in een rode kleur gloeide Niburu.
Een uitzicht dat er mocht zijn.

Door de gestraalde signalen werd het schip nu bestuurd.
Driemaal maakte het schip een omloop om Niburu,
om door de zwaartekracht snelheid te minderen.
De planeet naderend, kon Abgal de breuk in de atmosfeer zien.

Hij voelde zijn hart samenknijpen,
hij dacht aan het goud dat hij met zich meebracht.
De atmosfeer passerend, gloeide het schip
de hitte overwinnend.

Behendig spreidde Abgal de vleugels van het schip,
hiermee de afdaling veiligstellend.
Onder hem lag de plaats van de schepen,
een uitnodigend uitzicht.

Voorzichtig liet Abgal het schip afdalen naar
de plek die door de stralen geselecteerd was.
Hij opende het luik.
Een grote menigte had zich verzameld.

Anu stapte voorwaarts, omarmde hem
een warm welkom heetend.
Helden haasten zich naar binnen in het schip.
Zij brachten de manden met goud naar buiten.

Hoog boven hun hoofden hielden zij de manden.
Aan de verzamelden, riep Anu woorden van overwinning.
“De redding is hier!” zei hij tot hen.
Naar het paleis werd Abgal begeleid,
Om te rusten en te vertellen wat hij had meegemaakt.

Toen Niburu dichtbij de zon kwam,
werd het goud door de stralen verstoord.
De genezing van de atmosfeer was geslonken.
Het gat was weer op het oude niveau.

Anu gaf opdracht aan Abgal om terug te keren naar de aarde.
In het schip reisde meer helden.
Het schip was voorzien van meer
“Dat-Wat-Water-Opzuigt-En-Uit-Spuit”

Met hen was Nungal opgedragen mee te reizen,
om als piloot assistent van Abgal te zijn.
Grote vreugde was er toen Abgal naar Eridu terugkeerde.
Vele begroetingen en omarmingen waren er.

De nieuwe water-bewerkers waren met zorg door Ea bedacht.
Er was een lach op zijn gezicht, zijn hart bonsde.
Na het passeren van een jaar was Nungal in het schip klaar voor vertrek.
In het binnenste van het schip waren maar een paar manden met goud.

Ea’s hart voorspelde de teleurstelling op Niburu!
Ea en Alalu spraken met elkaar,
Alles wat zij wisten overwegend.
Als de aarde het hoofd was van Tiamat,
dat in de hemelse strijd afgehakt was.

Waar was dan de nek?
Waar waren de gouden aderen dan afgesneden?
Waar staken de gouden aderen dan uit de aarde?
In de luchtkamer reisde Ea over de bergen en valleien.

Hij inspecteerde met de scanner de landen gescheiden door de oceanen.
Telkens weer was er dezelfde aanwijzing.
Waar het droge land zich scheidde van het droge land
daar onthulde zich de aarde’s ingewanden.

Waar de landmassa de vorm van een hart had.
In het lagere gedeelte daarvan, waren de gouden aderen
uit de aarde’s ingewanden er in overvloed!
Abzu, de geboorteplaats van al het goud,
was de naam die Ea de regio gaf.

Ea straalde een wijze boodschap naar Anu:
Met goud is inderdaad de aarde gevuld,
Uit de aderen en niet uit het water moet het goud gewonnen worden.
Van de aarde’s binnenste, niet uit haar wateren,
moet het goud verkregen worden.

Van een regio voorbij de oceaan,
Die Abzu genoemd zal worden,
kan een overvloed aan goud verkregen worden.
In het paleis was er grote verbazing.
Geleerden en bestuurders overwogen de woorden van Ea.

Dan moet dat goud verkregen worden.
daar was men het unaniem mee eens.
Hoe het uit het binnenste van de aarde gewonnen moest worden
was echter veel discussie.

In de raad sprak een prins, Enlil was zijn naam.
De halfbroer van Ea.
Eerst Alalu, toen zijn schoonzoon Ea,
zette al hun hoop op het water.
Van de redding door het goud uit water verzekerden zij ons.

Jaar naar jaar verwachtte allen van ons de redding.
Nu horen wij andere woorden,
een onvoorstelbare onderneming om uit te voeren.
Bewijs van de gouden aderen moet er komen,
een plan voor succes moet zeker gesteld worden.

Dit waren de woorden die Enlil tot de raad sprak.
Naar zijn woorden luisterden velen instemmend.
Laat Enlil naar de aarde gaan! zei Anu.
Laat hem het bewijs vergaren en een plan opstellen.

Naar zijn woorden zal geluisterd worden.
Zijn woorden zullen een bevel zijn.
De raad stemde unaniem in, Enlil’s missie goedkeurend.
Met Alalgar, zijn hoofdluitenant,
vertrok Enlil richting aarde. Alalgar was zijn piloot.

Voor elk van hen was een luchtkamer voorzien.
Naar de aarde werden de woorden van Anu, de koning, gestraald.
Woorden van het besluit door de raad.
Enlil zal de leiding hebben over de missie,
zijn woorden zullen uw bevel zijn!

Toen Enlil op aarde landde,
omarmde Ea zijn halfbroer hartelijk.
Zoals broers elkaar ontmoeten zo verwelkomde Ea, Enlil.
Tot Alalu maakte Enlil een buiging.
Alalu heette hem met een zwakke stem welkom.

De helden riepen Enlil een warm welkom toe.
Veel verwachtend van de bevelhebber.
Behendig dirigeerde Enlil de luchtkamers naar de verzamelden.
In een luchtkamer steeg hij op.
Alalgar, zijn hoofdluitenant, was zijn piloot op de vlucht.

Ea in een luchtkamer bestuurd door Abgal,
wees hem de weg naar de Abzu.
Ze onderzochten het droge land,
en de oceanen bestudeerden zij aandachtig.

Vanaf de bovenste zee tot aan de onderste zee
werden de landen afgezocht.
Van alles wat boven was en alles wat onder was registreerden zij.
In de Abzu testten zij de grond.