De helden van Niburu hebben hun kamp opgeslagen op aarde en gaan nu op zoek naar het zo verlangde goud. Het goud hopen zij te vinden in het water van de moerassen. Echter na een jaar lang van water pompen en scheiden komen ze tot de conclusie dat er wel voldoende andere metalen aanwezig zijn, maar geen goud.
Uiteindelijk wordt het hele ruimteschip verplaatst naar zee om daar het zeewater te filteren op goud. Dit blijkt iets rendabeler te zijn. Ondertussen nadert de planeet Niburu de aarde waardoor er meer mogelijkheden zijn voor transport van het goud naar Niburu alwaar de koning Anu met smart zit te wachten. Tussendoor worden en passant nog even de standen van de maan, de benoeming van de maand en de benaming van een jaar op aarde genoemd.

Kortom weer veel leesplezier gewenst.

Boek van heer Enki, 3e Tablet – Deel 5, door Zecharia Sitchin.

Anzu bracht uit het schip “de straal die dood” brengt
En zette de zender op bij Ea’s woning, die de woorden overbracht.
’s Avonds was het kamp compleet.
Om de nacht daar door te brengen verzamelden zich de helden.
Ea, Alalu en Anzu overwogen de zaken;

Wat gedaan was, was goed!!
En het was avond en het was morgen.
Het was de zesde dag op aarde.
Op de zevende dag, toen alle helden in het kamp verzameld waren,
sprak Ea de volgende woorden tot hen;

Wij hebben een hachelijke reis ondernomen,
van Niburu naar de zevende planeet hebben wij een
gevaarlijke oversteek gemaakt.
Op aarde zijn we veilig aangekomen.
We zijn veel goede dingen tegengekomen.

En een kamp hebben we gevestigd.
Laat dit een dag van rust zijn.
De zevende dag zal vanaf deze dag
voor altijd een dag van rust zijn.
Laten we deze plaats vanaf nu Eridu noemen.

Thuis in de verte zal hiervan de betekenis zijn!
Laten we ons aan onze belofte houden.
Laat Alalu de bevelhebber zijn van Eridu!
Aldus waren de helden verzameld.
En riepen in koor de afspraken.

Alalu sprak woorden van tevredenheid.
Hij bracht vol overgave een hommage aan Ea;
Ea zal een tweede naam gegeven worden,
Nudimmud, de kunstzinnige vormgever,
zal hij genoemd worden.

De helden spraken hun overeenstemming gezamenlijk uit.
En het was avond en het was morgen.
Het was de zevende dag op aarde.
Nu dit is het verslag van hoe de zoektocht naar goud begon
En hoe de plannen gemaakt op Niburu,

om Niburu te redden niet voldeden.
Nadat het kamp op Eridu was gevestigd
en de helden van voedsel waren voorzien.
Startte Ea de taak om goud uit het water te winnen.
In het ruimteschip werd de ontsteking ingeschakeld,

De grote motor opgestart en “dat wat water opzuigt”
werd neergelaten vanuit het schip in het moeraswater.
In de vaten met kristallen werd het water geleid.
In de vaten werd door de kristallen alles
wat metaal was uit het water gehaald.

Vanuit de vaten werd het water uitgespoten in de visvijver.
Aldus bleef het metaal dat in het water was in de vaten achter.
Ingenieus was Ea’s vakmanschap,
Een kunstzinnige vormgever was hij zeker!
Voor zes aardse dagen werd het water ingezogen en uitgespoten.

In de vaten bleven inderdaad metalen achter.
De metalen werden op de zevende dag door Ea en Alalu
geïnspecteerd, er waren veel verschillende soorten in de vaten.
IJzer was er, veel koper was er.
Goud was er niet aanwezig.

In het andere vat in het schip, het stijlvolle vakwerk van Nudimmud.
werden de metalen naar hun soort gesorteerd,
Soort bij soort werden zij aan wal gebracht.
Zes dagen lang zwoegden de helden.
Op de zevende dag rustten zij.

Zes dagen lang waren de kristallen vaten gevuld en geleegd.
Op de zevende dag werden de metalen geteld.
Er was ijzer en er was koper en andere metalen ook.
Van het goud werd de kleinste hoeveelheid geteld.

Bij de eerste opkomst van de maan,
gaf de lichtgevende hoorn de zesde dag aan.
Met de halve kroon werd de zevende dag aangekondigd.
Een dag van rust was het.
In het midden werd onderscheiden door de volle maan.

Toen pauzeerde het om daarna te verminderen.
Met de zonnestand verscheen de maan’s omloop.
Met de omloop van de aarde onthulde het zijn gezicht.
Ea was gefascineerd door de bewegingen van de maan.
zijn verbondenheid was als Kingu en Ki, overpeinsde hij.

Welk doel diende de verbondenheid,
Welk hemels teken gaf het?
Een maand noemde Ea de omloop van de maan.
De omloop gaf hij de naam maand.
een maand, twee maanden lang

werd het water in het schip gescheiden.
De zon gaf de aarde elke zes maanden een ander seizoen.
Winter en zomer waren de namen die Ea ze gaf.
Er was een winter en er was een zomer.
Een jaar op aarde noemde Ea een volle omloop.

Aan het eind van het jaar werd het verzamelde goud geteld.
Veel om te vervoeren naar Niburu was er niet.
De moeraswateren zijn ontoereikend.
Laat het schip verplaatst worden naar de diepere oceaan.
Zo zei Ea.

Van zijn ligplaats werd het schip losgemaakt.
Terug naar waar het vandaan kwam werd het verplaatst.
Met grote voorzichtigheid werden de kristallen vaten opgestart.
Het zoute water door de vaten passerend.
Metalen werden op hun soort gescheiden.

Waaronder het sprankelende goud!
Vanaf het schip werden de gebeurtenissen,
door Ea, aan Niburu doorgestraald.
Anu was blij dit te horen.
In de voorbestemde omloop keerde Niburu

terug naar de verblijfplaats van de zon.
Niburu naderde de aarde in zijn jaarlijkse omloop.
Met verlangen informeerde Anu naar het goud.
Is er genoeg om naar Niburu te sturen? vroeg hij.