“Heb je het al gehoord? Buurvrouw Truus heeft corona. En de tante van de collega van mijn vader ook, en haar zoon inmiddels ook. Het komt nu wel echt dichtbij, hè”.

Ik:” Wat komt dichtbij? Griep, genaamd corona? Liggen ze in het ziekenhuis, of op de IC?”.

“Nee, gelukkig niet. Truus heeft hoofdpijn en spierpijn, zo naar voor haar. En die tante ligt al een paar dagen op de bank. Erg ziek, begreep ik”.

Ik: “Heb je het gehoord van mijn buurman? Hij ligt al weken met hoofdpijn op bed, lusteloos, radeloos. Kopzorgen, enorme kopzorgen.Zijn horecatent mag al maanden niet open, hij gaat hoogstwaarschijnlijk failliet.

Heb je het gehoord van mijn nicht? Zij werkt op de GGZ crisisafdeling en ziet een enorme toename van depressieve jongeren.

Heb je het gehoord van mijn opa? Hij is in eenzaamheid gestorven.

Weet je nog, dat kleine buurmeisje van mij? Er is thuis zoveel gaande dat er een pleeggezin wordt gezocht.

Ken jij Paul nog? Hij heeft kanker en krijgt al lange tijd niet de juiste zorg. Ze kunnen hem niet meer helpen…

Ken jij Anna nog van onze opleiding? Zij heeft er vorige week een eind aan gemaakt….”

Wens buurvrouw Truus beterschap. Volgende week is ze er vast weer…